Ik ben er klaar voor, denk ik.

Op deze oudjaarsavond, net als de afgelopen twee weken, probeer ik me klaar te maken voor een nieuw jaar.
Natuurlijk voel je er niets van, maar toch zal er een hoop voor me gaan veranderen.

Vanaf 16 januari begint mijn nieuwe opleiding op dezelfde kunstacademie als waar ik vorig jaar begon. Toen met als richting Beeldende Kunst, maar nu ga ik hetzelfde propedeuse jaar opnieuw doen maar nu bij richting Illustratie. Ik hoop dat dit beter bij mij past. Ik kom in een nieuwe klas terecht en zal weer moeten wennen aan routine, docenten en zelfdiscipline.

Het afgelopen half jaar heb ik ultieme vrijheid gehad. Volledig vrij om naar eigen wens in te vullen. Ik heb een aantal keer gesolliciteerd maar zonder succes. These are hard times. Maar eigenlijk geeft dat niet. Financieel redde ik het meestal net, en heb de vrije tijd besteed aan sociale contacten en zelfontwikkeling.

Het was heerlijk om zoveel vrienden te zien en ik ben erg dankbaar voor ieder van hen. Daarnaast heb ik het gevoel dat ik als spiritueel persoon tien stappen vooruit gegaan ben. Ik betrap mezelf op anders denken en voelen. Ik voel me hier goed bij en mijn intuitie draait nog steeds op volle toeren.

Een ander mooi iets wat ik de laatste tijd hervonden heb is mijn passie voor heidense spiritualiteit. Deze was altijd al aanwezig maar ik voel de roep om er vaker écht mee te werken. Om eens wat vaker een orakel te leggen, me te verdiepen in een nieuw hoofdstuk of zijtak of om eens wat vaker actief de jaarfeesten te beleven en eventueel vaker een ritueel te doen. Voor mijzelf, of zoals ik binnenkort een ritueel zal begeleiden voor een gezin tijdens een verhuizing. Ik voel een soort levensvuur in mij branden wanneer ik me hier mee bezig houdt en het is alsof nu tastbaar wordt waar ik al een tijdje op aan het voorbereiden ben geweest.

Het is een heftig jaar voor me geweest. Er zijn een aantal moeilijke periodes geweest en ik merkte ook dat de laatste titels van mijn blog in deze stemming geschreven waren. Ondanks dat, heb ik uit elk van deze situaties wel weer nieuwe dingen heb geleerd. Daar ben ik erg dankbaar voor. Ook ben ik ontzettend dankbaar voor alle support, zowel in het echte leven als via reacties van jullie op mijn blogposts.

Tijdens de prachtige Yuleviering begeleid door Astrid heb ik geprobeert om dingen los te laten en met frisse moed het nieuwe jaar in te gaan. De rune die tijdens deze viering voor mij getrokken werd met als thema ´het komende jaar´ werd Naudhiz, de rune van het noodlot. Naudhiz vertelt over een onbalans en dat het noodzaak is om het roer om te gooien, door de donkere onzekerheid te gaan om uiteindelijk met nieuwe ervaringen opnieuw te kunnen beginnen. In eerste instantie schrok ik een beetje van deze rune, maar nu voel ik me er klaar voor!

Laat maar komen die nieuwe uitdagingen!

Hebben jullie nog thema´s waar jullie komend jaar aan willen werken, of simpelgezegd goede voornemens?
Ik weet zeker dat je het aan kunt!

Geniet ervan.
Het voelt alsof komend jaar heel belangrijk gaat worden.

Een liedje om het nieuwe jaar te verwelkomen(tip: keihard aanzetten!):
Wardruna – Bjarkan
..

.

.
.
.

 

Yule (21 december)

Bijna is het weer Yule, dé benaming voor de Midwinter.
Ik heb eerder al een hele blogpost geschreven over wat Yule precies inhoud, wat de gebruiken zijn enzovoorts.  Zeker leuk om weer even terug te lezen in deze tijd van het jaar.

(contains witchy jabber:)
Yule is voor mij altijd bijzonder. Niet alleen vind ik de symboliek van Yule(namelijk het dieptepunt van het duister en daarmee ook de terugkeer van het licht) mooi, maar het is ook het eerste feest dat ik voor mijzelf écht gevierd heb, drie(of vier?) jaar terug. Mijn eerste stap in het erkennen van mezelf als wie ik ben en wat ik wil. Ik ben voor die tijd al een tijdje bezig geweest met het heidendom, maar met díe Yule heb ik in de sneeuw een klein ritueeltje gedaan en mijzelf voorgesteld aan de anderwereld. Born again, pagan..

Deze Yule wordt extra bijzonder. Met deze Midwinteravond zal namelijk ook een maansverduisternis zijn. Voor de heidenen onder ons: de godin in al haar facetten; toenemend als maagd, vol als moeder, en afnemend als oude wijze. Alsof je in één avond een hele maanscyclus doorgaat. Pretty awesome eh?

Ik voel het overal door me heen. Ik moet íets doen deze Yule! (naast het bakken van -waarschijnlijk- muffins voor mijn academie-collega’s, gezien mijn verjaardag op de 22e )
Het giert door mijn lijf, het word weer eens tijd voor heksengeneuzel.

Voor meer inspirerends over de Midwinter tijd verwijs ik je graag door naar een artikel dat Abe van der Veen(Abe de Verteller) heeft geschreven op zijn website.

Tot zover weer mijn geneuzel. Ik zou nog wel even willen doorschrijven, maar ik moet nu toch echt aan de boerenkool beginnen. Lekker, na de sneeuwwandeling van vanmiddag met Oskar en Abe(die kwam logeren na een optreden die hij gisteravond hier in de buurt had.)..

Hmmm…
Jullie nog Midwinter(of Kerst) plannen?

 

Expressie

Ik heb vandaag weer eens lekker geschilderd in de tuin. Heerlijk, het was alweer een tijdje geleden sinds ik voor het laatst mijn olieverf erbij gepakt heb..

Even iets snels, wat uiteindelijk een persoonlijke reflectie werd.

.

.
.

Ik ben er nog niet helemaal uit wat het precies voor me betekent, alhoewel ik al wel erachter ben wel facet uit mijn leven dit weerspiegelt. Ik wil het nog even laten bezinken, een titel en misschien verdere uitleg komt later wel.

.
.

Dit wilde ik alvast even delen. Een verslag over mijn sollicitatie bij Lush(en over Lush), en een Lughnassadh artikel verschijnen a.s.a.p!

Btw: Vinden jullie het leuk als ik wat vaker random dingen post? Een mooie foto, een bijzonder liedje, of gewoon een mooie quote die ik ergens tegenkwam?

 

Kruidhof

De schoonheid van Moeder Aarde….

 

 

 

 

<img class="aligncenter" style="border: black 2px solid;" title="Hommeltje!

Alle foto’s zijn door mij gemaakt in de Botanische tuin De Kruidhof ter  Buitenpost(Friesland). Een fantastische plek voor elke planten-, bloemen- en kruidenliefhebber! Een eindje rijden, maar wel de moeite waard!

Do not use these pictures without my permission!

 

Beltane 30 april – 01 mei

Beltane (“Belteen”) wordt gevierd op de nacht van 30 april naar 1 mei. Beltane is ook bekend als Bealtaine, het Germaans/Duitse Walpurgisnacht, May Day, May Eve, Calan Mai, Vanadisnacht.

.

De zon wordt sterker en langzaam maar zeker bewegen we ons voort naar de periode van groen, van leven, van energie, van passie. Alles borrelt van top tot teen en schreeuwt naar buiten; ‘ik ben er weer!’. Het is te voelen, te zien en te ruiken. De bomen openen hun knoppen en de bladeren kleuren de hemel groen, de bloesems en bloemen verspreiden hun zoete geuren en de mensen en dieren worden weer vrolijk en levenslustig. Voortplanting hangt in de lucht. De zomer is er!

En dat is dan ook waar Beltane om draait, voortplanting en levenslust. Feesten en sensualiteit. Bloemenkransen en blijdschap. Fris en fruitig, zeg maar!

.

.

.

Vegetatiegod (Green Man, Cernunnos, Belenos, …)
Tijdens Beltane wordt het begin van de zomer gevierd. In verschillende tradities kun je de strijd tussen licht en donker terug vinden. Wanneer tijdens Samhain (31 oktober) het de beurt is voor vader frost en hulst is om het land te ‘regeren’, zo wordt nu de beurt door gegeven aan de vegetatiegod. Een periode van bloei!

.

.

Bevruchting en liefde in het bos
Een thema dat duidelijk steeds weer terug komt bij Beltane is vruchtbaarheid en daarmee bevruchting. De tekenen hiervan zijn overal om ons heen. Er staan overal weer jonge dieren in de wei en de bomen zijn gevuld met bloesems. Het zaad is al bezig in de aarde te ontkiemen of bloeit zelfs al boven de grond.

De rol van bevruchting vind je terug in veel oude gebruiken. Zo was het traditie dat geliefden tijdens de Beltane nacht samen de natuur introkken en daar de liefde bedreven. Dit om extra vruchtbaarheid (symbolisch) over te dragen aan de natuur. Er werden meibloesems en haagdoornbloesems mee terug naar huis genomen om de huizen ook te ´bevruchten´ van de nieuwe energie van de aarde.

.

Vuur van liefde
De energie van vuur is een onmisbare factor van Beltane. ‘Bel’ ‘Tane’ kan vertaald worden als ‘Vuur van Bel’ of ‘Helder vuur’. Bel wordt afgeleid van Belenos, een van de Keltische goden van de zon.

Er werden tijdens de nacht van Beltane overal vuren aangestoken. Bepaalde rituele vuren werden aangemaakt met negen verschillende soorten hout. Eik ter ere van de God. Berk ter ere van de Godin. Den voor geboorte. Wilg voor de dood. Lijsterbes voor magie. Appelboom voor liefde. Wijnstok voor vreugde. Hazelaar voor wijsheid. Meidoorn voor reinheid.

Geliefden sprongen samen over een ritueel vuur om zo bescherming en vruchtbaarheid te vragen aan de goden en de natuur. Ook werd er gezegd dat je dan samen gezegent wordt, je relatie of huwelijk zou zeker één jaar en één dag lang zijn. Dit ritueel kon elk jaar herhaalt worden, indien gewenst.

Ook werd het vee tussen twee vuren door gedreven. Het vuur zuiverde hen van ziekte en bracht vruchtbaarheid.

.

Meiboom
Tijdens de nacht van Beltane werd er een meiboom of meipaal opgericht. Een kale stam van een berkenboom werd rechtop in de grond gestoken(en verbindt hiermee ook aarde met de hemel), en kreeg bovenin een krans van groene bladeren. In de top van de meiboom werden linten bevestigd. Rode en witte, de rode symboliseren de godinnenkracht(bloed) en de witte linten symboliseren de goddelijke kracht(zaad). Deze linten werden tijdens een dans al zingend in elkaar gewoven rondom de paal(fallus symbool). Dit hele ritueel stond dan ook centraal voor seksuele vereniging tussen man en vrouw.

Er wordt nogsteeds tijdens Beltane rondom meibomen gedanst. Niet meer zoveel als vroeger, maar tot ongeveer de 18e eeuw was dit een heel bekend gebruik in dit deel van Europa (Engeland, Ierland, Schotland, Duitsland en Nederland ook een beetje). Nu kom je het hier en daar nog wel tegen in oude steden en dorpen, of onder groepen mensen die een (neo-)paganistisch geloof aanhangen. 

.

Elfenrijk
Er wordt gezegd dat de sluier tussen deze en de Ander wereld(die van de elfen, goden en geesten) tijdens Beltane op z’n allerdunst is (en een half jaar later tijdens Samhain weer). Ondanks dat tijdens Samhain de nadruk vooral wordt gelegd op het bezoek van de geesten, is Beltane de tijd om je bezig te houden met de natuurwezens, die overal om ons heen aanwezig zijn. Wees op je hoede en laat eventueel een offer achter in de natuur voor ze achter.

.

.

.

Beltane, laat maar stromen die liefde, energie en passie!

.

Hoe je Beltane kunt vieren:
* Vier feest! Wees uitbundig en blij!
* Maak een vuur en nodig wat leuke mensen uit om ook te komen opwarmen, deel verhalen en rooster marhsmellows
* Neem eens de tijd voor de liefde. Massageolie, uitgebreid diner voor twee, kaarslicht.. Of duik het bos in
* Ga de natuur in en let goed op alle bloesems, bloemen en misschien wel natuurgeesten
* Spring over een vuur(of waxinelichtjes in vorm van hart), alleen of met je geliefde voor reiniging en bescherming.
* Dans, zing, lach, leef!
* Maak een bloemenkrans, voor in je haar of ter versiering van iets in huis
* Maak een mini-meiboom en bedenk voor elk lint dat je gebruikt een andere wens. Vlecht het geheel samen
*  Dit is de tijd om nieuwe dingen in je leven te brengen. Wat wil je veranderen?
* Een offer(iets te eten, een kruid, iets te drinken, een steentje, oid) voor de natuurgeesten neerleggen
* Vanwege de dunne sluier tussen de werelden is dit een perfecte tijd voor divinatie
* Maak een appeltaart(vrucht van de liefde, daarnaast zit in een appel ook het pentagram verborgen)
* Vooral, geniet!

 

Verbonden

Vandaag wil ik een stukje delen over een mooi moment van bewust zijn dat ik vanochtend beleefde. Ik heb deze momenten wel vaker, maar vond vandaag in de trein(of all places) de tijd om het eens op te schrijven.

Ik ben nu net weer thuis na een weekje bij Oskar in Nijmegen te hebben gelogeerd, dolle pret zoals altijd. Films gekeken, feestje van Oskar gevierd, brakheid op de day-after het feestje, boswandelingen, zwaardvechten(ja, met echt staal!), chillen aan de waterkant in het eerste echte lentezonnetje, gamen met Chief, en vooral veel liefde.

Dit stukje hier onder heb ik geschreven in een klein rood boekje wat Oskar en ik sinds afgelopen herfst samen volschrijven. Om de beurt neemt een van ons twee hem mee naar huis. Soms schrijven we hier in korte berichtjes over en naar elkaar, maar ook regelmatig lange verhalen, waarvan meestal orginele, diepzinnige maar vooral liefdevolle gedachten.

Artwork by one of my favourite artists: Stephanie Pui-Mun Law

“… Vanochtend toen ik om 6 uur al in de keuken ontbeet, voelde ik echt een moment van verbinding met alles om mij heen.

Het gebouw sliep nog, jij ook, een vredig gevoel. Ik at een warm geroosterd broodje en genoot van de rust van Omnia en Loreena McKennitt over de CDspeler speakers. En het beste van allemaal, de zonsopgang, waar ik perfect uitzicht op had vanuit de keukenstoel. Eerst heel lichtblauw, en toen met roze wolken die als strepen in de lucht hingen. Langzaam mixte er steeds meer oranje in het geheel, terwijl de donkere shillouetten van de bomen het landschap karakter gaven. Met name ook die kraai, die helemaal in de top van de boom hetzelfde zag als ik. De kleur van de lucht, nu met meer goudoranje, werd gevangen in het water dat nog op twee daken lag. Ochtend..

En terwijl Steve op zijn fluit een tribute aan Bran speelde, voelde ik verbinding.

Verbinding met die kraai, die net als ik ademt.
Verbinding met de ochtendzon, die net als ik zo vroeg op was terwijl iedereen nog sliep, en die net als ik vanavond weer zal ‘slapen gaan’.
Verbinding met het kleurenpalet dat zich daar aan de hemel had gevormd, net zoals ik kleur in mijn leven breng met kunst en expressie.
Verbinding met de bomen, die net als ik het liefste met hun blote voeten op het gras staan.
Alles leeft, net als ik.

Maar ook voelde ik de verbinding met jou, terwijl je met je warrige krullenbos nog sliep, en misschien wel droomde over verre oorden, of dat bos waar ik het eerder deze schrijfsel over had.

En dat gevoel van verbinding, vertrouwen en liefde, dat maakt me ‘mij’, maar ook sterk.
En deze kracht, ik denk dat dat geluk is. Ik lief jou.“

 

Artwork by the amazing Diane Özdamar

 

Ostara, 21 maart

Lente! Dan toch eindelijk na die maanden van sneeuw, kou en nog eens sneeuw! Overal om ons heen schieten planten uit de grond. Krokussen, narcissen en hyacinthen waar je maar kijkt, de eerste blaadjes komen aan de bomen en alles lijkt te trillen van opwinding. De zon kan voor het eerst sinds lange tijd ons gezicht weer verwarmen en dat brengt een glimlach. Zoals je bij Imbolc de energie vooral voelt aankomen, zo kun je bij Ostara het nieuwe leven dan eindelijk ook echt zien. Het is hoog tijd voor een fris groen feest, de donkere dagen zijn voorbij en de aarde bevolkt ons weer met nieuw leven!

.
.
.
.

Ostara is het lentefeest dat meestal gevierd wordt op 21 maart, wanneer de dag en nacht even lang zijn. Dit jaar valt dit op zaterdag 20 maart. Vanaf deze dag hebben we dus meer daglicht dan het zwart van de nacht!

De naam Ostara verwijst naar het Oosten, waar de zon opkomt. Ook is Ostara de naam van de Germaanse lentegodin, die ook wel Eostre(Easter) en Oestara genoemd werd, waar ‘oestrogeen’ in verwerkt zit; het vrouwelijke hormoon dat verbonden is met de vruchtbaarheidscyclus.

Ostara is al eeuwen oud, maar we vieren het nogsteeds allemaal. Maar dan als het modernere gekerstende feest Pasen!
.
.

Ostara ft. Pasen
Tijdens de heidense Ostara feesten werden de eieren rood geschilderd als het bloed van de vrouwelijke menstruatiecyclus. Dit word uiteraard nogsteeds gedaan in de vorm van ‘Paaseieren’ schilderen. Je kunt ook verklaren dat de vrolijke kleuren die we aan paaseieren geven de nieuwe levendige kleuren in de natuur weerspiegelen.

Ook de huidige Palmpaasstok is niet iets dat de Christenen voor Pasen verzonnen hebben. De Palmpaasstok komt van de Germaanse viering van de Meiboom, waarbij men ter ere van de terugkerende zomer(=oogst) een versierde den rond droeg. In de top van de den zat een broodhaantje. De den en de haan verwijzen naar de Germaanse levensboom Yggdrasil en de haan Gullinkambi(‘Goudenkam’). De haan symboliseerde de komst van het licht(die hanen iedere ochtend aankondigen door hard te kukelekuen). Tegenwoordig zitten er broodhaantjes op de toppen van de versierde stokken, en goudkleurige hanen op de toppen van de kerken.

Ook worden er nogsteeds een soort van meibomen versierd. Toen ik vorig jaar rond deze tijd een dagje in Duitsland was, zag ik een versierde meiboom staan op het midden van een druk marktplein. Het schijnt zelfs dat je in Limburg ook nog moderne meibomen kunt tegenkomen.

Het was een oud gebruik om elkaar rood beschilderde eieren door te geven met daarop een spreuk of wens geschreven, deze zouden geluk brengen. Ook werden er haasjes van stro met dezelfde gedachte aan elkaar geschonken. Deze haasjes zien we nog steeds, maar dan in de vorm van chocolade.

In het oosten van het land viert men vandaag de dag nogsteeds een andere heidense traditie: het ontsteken van de paasvuren.

.
.

Ostara legende
Volgens een overlevering had de godin Ostara een kip die de vervelende gewoonte had om haar eieren te verstoppen. Ostara vond dit op een gegeven moment zo vervelend worden dat ze de kip veranderde in een haas die de eieren juist zocht. Hier ligt ongetwijfeld ook de oorsprong van de huidige ‘Paashaas’ en dat we onze kinderen paaseieren laten zoeken. Eieren en hazen staan, net als Ostara, voor vruchtbaarheid.

 .
.
.
.
Hoe je Ostara kunt vieren

* Denk na over wat je in je leven wilt vernieuwen en zet ook daadwerkelijk de eerste stap hiertoe
* Schrijf je wensen op een ei en begraaf dit in de grond terwijl je Ostara, de aarde, de Kosmos of bij wie jij je prettig voelt, vraagt om je te helpen deze droom te verwezelijken
* Zaai! Zaai bloemen en kruiden en plant alvast wat plantjes
* Maak een palmpasenstok
* Eet chocolade eitjes en haasjes(dit moet toch niet een al te vervelende Ostara suggestie zijn?)
* Vreugdesprongen, wek die energie maar op!
* Let eens op of er voldoende balans(net zoals dag en nacht op dit moment) is in jouw leven. Wil je hier iets aan veranderen?
* Vind een leuk mandje en versier deze met mos, bloembollen, eieren en kuikens, lammetjes, haasjes en konijnen
* Sta op rond zonsopgang en maak een frisse ochtendwandeling door de natuur. Kun je de lente al voelen?
* Maar vooral, geniet van de frisse energie om ons heen!

 

Vrij, vrolijk, pagan, mezelf.

Ik heb besloten om vaker te bloggen. Kleine alledaagse gebeurtenissen..

Zoals toen ik daarnet klaar was met werken, en dat ik me even heel goed en zelfverzekerd voelde. Ik had lekker gewerkt, was tevreden over mijn prestaties. Ik liep naar mijn fiets toe die ik meestal parkeer op de Botermarkt. Daar staat op de meeste donderdagen een witte bus(zoals zo’n gele Amerikaanse schoolbus), met regenboogteksten over Jezus en God. Je kent ze wel; van die enge, ik-heb-een-betere-religie-dan-jij, bekeer Christenen..

De regenboogteksten op de bus zeiden dingen als “Jezus redt.” en “God houdt ”óók van u!”.. De raampjes waren dichtgeplakt met nog meer A4tjes met enge teksten, en wat ik ook wel grappig vond:

Links een plaatje van Jezus, met eronder: “Hij houdt van u”
Rechts een plaatje van een duivel, met daaronder: “Hij houdt niet van u”
Hilarisch.

Ik haalde mijn zwarte, met plastic klimopblaadjes versierde fiets van zijn slot. Ik stak het snoertje van mijn koptelefoon in mijn telefoon en zocht naar Omnia – Alive.

Strong like the grass
Tall like a tree
Free like the wind
Eternally
Nothing to lose
Nothing to gain
Just running wild
Again and again and again

Can you touch
The root that feed us
Can you hear
The words that i say
Can you feel
The music move you
Can you feel alive today

En met deze desperate Christenen nog in mijn achterhoofd, stapte ik al neuriënd op de fiets.
En ik voelde me vrij.
Ik voelde mij vrolijk en optimistisch.
Ik voelde mij sterk.
Ik voelde mij pagan.
Ik voelde me mezelf.

-No offence, Marijn -

 

Imbolc, 1 februari

Het prille begin. De aarde maakt zich klaar om het zaad te laten ontkiemen, de eerste sapstromen komen weer op gang, de natuur wordt wakker en rekt zich uit. De boeren gaan weer ploegen ter voorbereiding van het zaaien en de grote voorjaarsschoonmaak staat voor de deur.

Op 1 februari(of traditioneel de avond hiervoor) wordt Imbolc gevierd. Een van de vier meest belangrijke Keltische jaarfeesten. Imbolc wordt ook wel Oilmelc genoemd. Later is het door de Christelijke traditie ‘overgenomen’ als St. Brigids day en Lichtmis.

Imbolc is het feest van de terugkerende vruchtbaarheid. De winter gaat langzaam voorbij, de akkers gaan worden klaargemaakt voor een nieuw jaar, en de eerste lammeren zullen weer gaan verschijnen. Hierdoor is het ook een feest waarin reiniging centraal staat. Vandaag de dag hoor je nog steeds over ‘voorjaars schoonmaak’. We doen afstand van de winter en maken ons klaar voor de lente. ‘Februa’ (februari) is Latijns voor ‘zuivering’.

Brighid
Het feest is ook geweid aan de Keltische godin Brighid, ook wel bekend als Brida, Bride, Brigitta, Brigantia, Brigit. Zij is de godin van het eeuwige vuur en inspiratie. De heilige van de smeden, dichteres en genezers. Zij is de beschermvrouwe van aanstaande moeders en vroedvrouwen.
Met Imbolc staat Brighid centraal.

Oude rituelen
Na de winter worden de akkers weer vruchtbaar gemaakt, met behulp van de Godin. Voor een goede oogst werd een beetje van de godin ondergedomeld in water(om te reinigen en vruchtbaar te maken), en daarna rond de akkers gedragen. Later werd een beeld van Maria rondgedragen. Ook werd soms het as dat bewaard was van het Yuleblok over de akkers heengestrooid.

Een andere traditie van Imbolc is het maken van ‘Brighids cross’, een gelijkbenig kruis gemaakt van de granen van de afgelopen oogst. Dit kruis symboliseerd o.a. het jaarwiel, ter ere van energie en beweging.

De Romeinen hadden een vergelijkbaar feest, op 15 februari vierden zij Lupercalia. Ook de Germanen moeten een soortgelijk feest hebben gehad, want rond deze tijd was het ook hun gebruik om een beeld van hun godin Nerthus rond de akkers te dragen. Er zijn zelfs bronnen die vertellen dat de oude Egyptenaren korenpoppen vlochten ter ere aan hun vruchtbaarheidsgodin Hator en Isis.

Om de buik
Imbolc, of zoals het in oud Iers werd genoemd; ‘I mbolg‘ betekent in of om de buik. Dit omdat men vroeger driemaal ritueel om de akker heen ploegde. Ook is de naam Oimelc een andere benaming voor Imbolc. Oimelc verwijst naar het melk van de moederschapen; ooimelk. Ook weer ter ere van de terugkomst van vruchtbaarheid en de eerste lammeren.

Innerlijke reiniging
Het is ook een moment van transformatie: het oude maakt plaats voor het nieuwe. Vuur is daarbij een geschikt element, omdat het heel zichtbaar oude ballast (bijvoorbeeld opgeschreven op papier) verandert in vruchtbare as voor nieuwe plannen. Het vuur symboliseerd ook weer de terugkerende warmte, licht en vruchtbaarheid.

Dit feest is meestal rond de fase van de Nieuwe Maan – het moment voor overgang van afnemende naar wassende maan. De nieuwe maan symboliseert de krachten van innerlijke vernieuwing.

Ook dit keer zegt de natuur weer: het is niet de droom die uitkomt die zo belangrijk is, het is de weg erheen die minstens zoveel waarde heeft. Ga eens diep in je buik zitten en voel. Wat zijn je wensen voor komend jaar, wat wil je bereiken, waar wil je naartoe? Daarvoor kun je nu de basis leggen. Maar voor je dat kunt doen, moeten eerst die oude winterse stofnesten en blokkades het veld ruimen: kom maar op met die schoonmaak!

Doe dat eens, tot in elk hoek het huis schoon maken. Alle lakens, dekens en plaids naar buiten om uit te waaien. Alle ramen tegen elkaar open. Kasten tot in de kleinste kiertjes uitgewassen. De schuur aan kant, oude spullen naar Terre des Hommes of het grofvuil. Alles onder begeleiding van vrolijke, verwarmende muziek, waarop je lekker hard mee kunt zingen: laat maar stromen die energie!

Hoe je Imbolc kunt vieren
* Zoek manieren om niet alleen je lijf, maar ook je energie te reinigen, van blokkades te ontdoen en weer vrij te laten stromen. Begin daarbij bijvoorbeeld met ademhalingstechnieken. Of strijk met een berkentak over je lichaam.
* Versier je huis met vers groen en voorjaarsbloemen.
* Brand kaarsen
* Bedenk wat je het komende jaar wilt gaan oogsten.
* Besteed aandacht aan het eten, gebruik zoveel mogelijk lokale ingrediënten en groenten van deze tijd van het jaar.
* Knoop een Brighids Cross of graanpoppetje van graan of stro.
* Maak een frisse wandeling door de natuur. Kun je al tekenen zien van het voorjaar? Hoor je de vogels fluiten?
* Geef je overbodige negatieve gedachten en problemen mee aan het vuur, schrijf ze op en verbrand. Creer frisse energie voor de wensen voor het nieuwe jaar.
* Reinig je huis met een schoonmaak en brand salie.

 

 

Bedankt:
www.nightofartemis.nl
www.circewicca.nl
www.vrouwholda.nl
www.femtopia.nl

 

Yule, 21 december

Yule (“joel”); enkele andere namen: Midwinter, Joel, Jule, hjól, Yuletide, Géol

Yule is het midwinterfeest dat wordt gevierd op 21 december, tijdens de winterzonnewende. Het is een feest waarbij de komst van de winter centraal staat, maar er wordt ook stil gestaan bij het feit dat het vanaf deze dag ‘s ochtends weer steeds eerder licht zal worden. ‘De terugkeer van de zon’.
De nacht van 21 december is dan ook meteen de langste van het jaar. De zon komt laat op(8.45 uur) en gaat op zijn vroegst weer onder(16.29 uur). Iedere dag hierna zal de zon langzaam aan weer steeds eerder opkomen, en later ondergaan. 22 December(ook toevallig mijn geboortedag(!) ) is dus de eerste dag van het ‘nieuwe licht’.

Ondanks dat op 21 december officieel de winter begint, word dit feest “Midwinter” genoemd. Dit is omdat het al heel oud is, en het voor je gevoel al een tijdje winter is. Het lijkt alsof we er al middenin zitten; midwinter.

Oorsprong
De oorsprong van dit feest is al eeuwenoud. Het is bekend dat de oude Germanen, Kelten, Romeinen en Grieken dit feest of iets vergelijkbaars hebben gevierd. Met de opkomst van de Christenen aantal jaren later is dit Yulefeest verkerstend naar het moderne “Kerstmis” (“Noël” -> “Joel”). Kerst heeft veel overeenkomsten met de eerdere gebruiken van Yule. Hierbij kan je denken aan de kerstboom, kerstverlichting(kaarsjes die van oudsher in de boom zaten), geboorte van Jezus Christus, cadeautjes, royaal feestmaal, mistletoe, versieringen met hulst kransen, etc.

Kerstboom
Zo is de tegenwoordige ‘kerstboom’ een adoptie van de Oud Germaanse traditie rond de viering van Yule. Zo stond de boom ooit symbool voor de vruchtbaarheid. Deze opstaande, immergroene boom bloeit het hele jaar door en symboliseerd dus levenskracht, hetzelfde geldt voor de andere kerstversieringen met hulst, klimop, rode bessen, etc. Mogelijk werd hij omsingeld of verlicht met kaarsjes, ter aanmoediging van het terugkerende licht vanaf 22 december.

Geboorte Jezus Christus
Zelfs de geboorte van Jezus Christus zou je kunnen zien als een door de Christelijke kerk geadopteerde vorm voor de viering van het licht. Het is onduidelijke wanneer Christus daarwerkelijk zou zijn geboren. Er zijn verhalen bekend waarin dit eigenlijk pas 6 januari is, toch vieren we het op 25 december(de oorspronkelijke Yule datum). Jezus was het nieuwe kind dat de wereld verlichting zou brengen, net als de nieuwgeboren zon, die tijden eerder al centraal stond rond deze tijd. Zo gaat het kerstverhaal dat toen Jezus geboren was er een heldere ster aan de hemel verscheen. Logischerwijs is dit Venus; de eerste avondster, extra duidelijk te zien in de winter(vrieskou). Venus; de Griekse godin van o.a. vruchtbaarheid, koppelt dus ook weer terug naar de nieuwe zon. De drie koningen die hierop zouden volgen zijn in de loop der jaren ook niet helemaal meer wat ze waren. In de bijbel wordt er namelijk gesproken over Wijzen(Magiërs!) die deze ster in het Oosten(waar ook de zon opkomt) zagen staan, en deze hebben gevolgd tot Bethlehem. Later werden deze Wijzen(aantal onbekend) veranderd naar drie koningen met geschenken(goud, wierook en mirre).

Mistletoe
Mistletoe is ook een gebruik dat vooral vroeger bij Kerst hoorde. Je hing dan een takje van de mistletoe op boven een deuropening, en dan mocht je degene die hieronder stond ongestraft kussen.
De mistletoe echter, is een maretak. Een tak die heilig was voor de oude Kelten en Germanen. Zij geloofden dat deze tak heilige levensenergie en vruchtbaarheid bezat, en hemel(God) met aarde(Godin) verbindt. Ook de maretak is een groenblijvende plant. Ook dit is weer een gebruik in Yulethema.

Kerstman als icoon
Waarom er een kerstman is, is nog een beetje vaag. Maar na logisch nadenken zou je kunnen bedenken dat dit zo zou kunnen zijn omdat eigenlijk ieder modern geadopteerd feest(door Christenen van de Heidenen) een bepaald (Goddelijk) symbool heeft. Zo heeft Pasen een Paashaas(traditioneel gezien ook afkomstig van de Germanen, maar dit is weer een ander verhaal..), Thanksgiving een kalkoen, zijn er veel verschillende heiligen-dagen(hoewel de meeste onbekend zijn, zijn ook deze vaak afgeleid van oude Heidense Goden en Godinnen..), en zo heeft Kerstmis dus een Kerstman..

Yuleblok
Een belangrijk onderdeel van Yuleviering, is het branden van een zogenaamd Yuleblok. Het Yuleblok is een groot stuk hout, het liefst gemaakt van eikenhout(eik is een van de meest heilige, krachtigste boomsoorten), anders kersenhout of pruimenhout, dat gebrand werd(word) tijdens Yule. Het hout moest blijven branden tot het einde van de Yuletijd(twaalf nachten). Doofde het blok vroegtijdig, dan was dit een slecht voorteken voor het komende jaar. Het blok werd in de openhaard of kampvuur gestookt en men goot er bier, mede of wijn over en voegde er veldvruchten en zout aan toe. De as hiervan werd over de akkers uitgestrooid als zegen van vruchtbaarheid voor het komende jaar.

Jaarwiel
Waarschijnlijk betekent “Yule” zo iets als “wiel”. Dit is ook logisch, aangezien het levenswiel duidelijk aanwezig is in deze periode. We draaien van donker naar licht, van koud naar warmte, van kale bomen naar de lente. Je staat op het punt een nieuw begin in te gaan. Het draaien van een wiel.

“De grote valkuil van de donkere periode is om je meer duistere emoties niet goed te verwerken. Je wilt ze niet accepteren en verandert daarmee de wereld in een koude en harde maatschappij. Aards en nuchter stap je over je problemen heen. De sleutel om toch weer in het wiel te stappen en de emotie te kunnen ervaren is door er lucht in te brengen. Lucht is het tegengif van aarde. Als lucht tot een valkuil wordt dan snijd je de wereld op in partjes, je analyseert hem en stopt hem in hokjes met een etiketje erop geplakt, namelijk een woord of een gedachte. Als lucht naar binnen toe is gericht, dan wordt hij heel anders gebruikt. Ons gemoed zit namelijk helemaal vol! En we hebben een opluchting nodig! Dit doen we door te Joelen! Joelen is de beste methode om nieuw leven in de brouwerij te blazen! Joelen is namelijk op luidruchtige wijze feestvieren met veel geschreeuw, gezang en lawaai.(denk ook aan Oud en Nieuw!!) Je mag tijdens de Joel uit de band springen en als een razende Roeland tekeer gaan! Op deze wijze raak je je teveel aan emotie kwijt en kan je weer opleven. Het leven lijkt te zwaar te zijn en daarom gaan we het verluchtigen, er een beetje lucht in pompen. Door al dit lawaai worden de levensgeesten weer wakker. De harde aarde kan uiteindelijk geploegd worden en nieuwe vrucht dragen. En het belangrijkst van allemaal; het jaarwiel krijgt het benodigde duwtje om weer in beweging te komen. Een nieuw jaar kan beginnen, want het wiel is begonnen aan een nieuwe ronde.”
Met dank aan Abe: http://www.abedeverteller.nl

Vieringen vandaag de dag
Ondanks dat dit feest al zó oud is, zijn er vandaag de dag nog  steeds mensen die dit vieren. Met name in de moderne pagan kringen(neo-paganisme, wicca, druidisme, asatru, etc) is dit een van de meest belangrijke, en nog steeds gevierde sabbats. Dit klinkt misschien wat vaag allemaal, maar toch is het neo-paganisme de snelst groeiende stroming in Nederland op dit moment. Onder andere het vieren van de seizoenen is een manier om onszelf in harmonie te brengen met de natuur om ons heen. We maken deel uit van de natuur, en het vieren van deze feesten helpt ons eraan te herinneren dat we allemaal aardbewoners zijn met de verantwoordelijkheden voor de keuzes die we maken.

Hoe je Yule kunt vieren:
* Versier een Yuleboom, hang er lampjes(want vuur is te gevaarlijk) linten(groen, wit en rood) en natuurlijke materialen in.
* Neem een tak van deze boom en hang daar drie wensen in. Eén wens voor jezelf, één wens voor iemand anders, en één wens voor zomaar iemand op deze wereld(of voor de hele wereld of aarde zelf). Verbrandt deze tak op Yule avond. De rook neemt deze wensen mee naar de ander wereld(wat dat ook voor jou mag betekenen).
* Verlicht je huis met kaarsen, vuur als symbool voor de terugkerende zon.
* Besteed extra aandacht aan het eten, je geliefden en deel je wensen met elkaar(goede voornemens anyone?).
* Brand een Yuleblok
* Maak een wiel van takken, bladeren en andere natuurlijke materialen. Hang deze op, ergens in huis om je te blijven herrinneren aan de beweging van het leven. Iedere periode zal verder draaien in een ander. Je zult blijven voortbewegen, net als de natuur om ons heen.
* Kijk terug op je zegeningen van afgelopen jaar, of schrijf ze op.

Mijn persoonlijke verhaal

Ik heb dit geschreven omdat ik mij vandaag geinspireerd voelde door de aankomende Yule. Ook ben ik afgelopen zondag tijdens de Midwinter Fair geïnspireerd geraakt door het verhaal van Abe over deze Midwinter tijd.
Ik ben ook van plan deze tekst uit te printen en op de deur te hangen in de keuken van Ananda(mijn werk), om mijn collega’s wat meer achtergrond info te geven over Kerst. Ook wilde ik zelf gewoon alles nog een keertje op een rijtje krijgen. Ik heb hiervoor verschillende bronnen gebruikt, en er ook veel eigen opgedane kennis aan toegevoegd.

Ik heb er zin in! Zijn jullie nog iets van plan dit jaar..?

Ik weet het zelf nog niet helemaal. Zondag ga ik sowieso weer naar een bomenwandeling van Abe(zie een van mijn vorige blogs; “Herfstochtend”), deze keer met het thema Yule. Met Yule zelf ben ik uitgenodigt bij mijn vader(die super nuchter is, en liever niet teveel met spiritualiteit te maken heeft..) om te komen eten, en ook omdat ik 22 december jarig ben, en hijzelf de 24e. Misschien dat ik toch een klein Yule-achtig dingetje probeer te doen terwijl we(Oskar gaat ook mee) daar zijn. Een wensentak maken bijvoorbeeld, of gewoon goede voornemens bespreken. Als ik inspiratie heb ga ik misschien wel een lekkere Yule maaltijd voorbereiden.
En misschien besluit ik met Oskar nog wel iets in de avond te doen, een kleine verbranding ofzo.

Yule is speciaal voor mij. Ik vind het een krachtig keerpunt naar een nieuw begin. Ook besloot ik twee jaar geleden met Yule dat het tijd werd dat ik mijzelf gewoon ‘pagan’ durfte te noemen. Die avond heb ik een klein ritueeltje gedaan, en sindsdien is het een werkelijk deel van mijn leven.
Ik vind de winter mooi, zo´n heldere lucht, vaak toch nog zonneschijn, blauwe schaduwen, frost of zelfs sneeuw.. Natuurlijk is de gladheid en kou wel nadelig, maar toch is thuiskomen voor een kop warme chocomel of koffie zo heerlijk knus. Het is een periode van kaarsjes(verlichten), knusheid(knuffels onder een warme deken), passiviteit(films kijken enzo), feestdagen en gezelligheid. En natuurlijk ben ik de dag na Yule jarig, ook leuk.

Ik ben benieuwd naar jullie plannen, of reacties.
Vragen mogen natuurlijk ook altijd gesteld worden!

Fijne Yule (of Kerst) allemaal!

Liefs, Char

Het eerste plaatje komt van Anne Stokes.
Het bovenstaande Green Man plaatje is van Brian Froud ♥
De rest is helaas onbekend..